“insanı ağlatan yağmurlar yağdı”

dönemiyorum dostlar… affedilsin diye götürdüğüm kalbimi oralarda bıraktım geldim. bedenimi sürükledim, geri getirdim, hergün yediriyor, içiriyor, sabahları kaldırıyor, binbir güçlükle ofise götürüyorum. bak, diyorum, hatırla, böyle yaşıyordun, işe gidiyordun, kelimeler çoğaltıyordun, manadan uzakta duruyor, kendini oyalıyordun. kimseye bir kötülüğün yoktu ama bir işe de yaramıyordun doğrusu. yine yapabilirsin, tabii eskisi gibi olma da yine de başla kaldığın yerden, hadi diyorum, olmuyor.

özlemenin yepyeni manaları varmış, gözünü kapatıp o kokuları duyman mümkünmüş, o bağlantı bir kere sağlamlaştı mı, ezelde O’na verilen söz bir kez hatırlandı mı bir daha unutulmuyormuş. tavaf alanında genç/yaşlı, sağlam/hasta vücutlarla/ruhlarla birlikteyken üzerinize iniveren o yağmurla söz bir kez daha verilmiş meğer… şimdi günün her anında kendini duyumsatıyor o söz, başka şeyler önemsiz geliyor, odalara sığamıyor, dışarı dışarı atıveriyorum kendimi. bir bakmışım o yolculukta beni hiç bırakmayan, kalabalığın arasında beni bulan dostumun yanındayım. konuşunca, anlatınca hallerimi biraz yatışıyorum. hiç böyle oldum muydu diye düşünürken buluyorum kendimi, yok vallahi olmadım, bu başka bir hal…

geçen yaz, daha ortada umre yolculuğu filan yokken bloga “sanki eve döndüm” diye bir yazı yazmışım, “ruh hali” etiketindeki yazılara bakarken fark ettim. o kısa yazıyı da “inat etsem bile bırakmazlar / sahibim var” dizeleriyle bitirmişim. umreye gitmeden twitter’a da aynı şarkıyı yazıp gitmiştim. daire gerçekten tamamlandı. bu geriye dönük okumayla gördüm, ben bir adım attım ve neler neler oldu, ne ikramlar serildi önüme, ne kapılar açıldı…

bilmiyorum kapalı mı geliyor yazdıklarım ama nasıl anlatırım başka türlü? kabe’yi ilk gördüğü anda kalbinden geçen duaya nasıl bürünür insan, nasıl o duanın kendisi olarak, cismine bürünerek atar kendini tavaf alanına, sonra safa ile merve tepeleri arasında nasıl hacer olur, kendisi hakkındaki ilahi planı bilmeden ve ümitsizliğe kapılmadan sonsuza kadar arayışını sürdürür? duaların karşılığını alma süresi nasıl kısalır, hira’da mekan nasıl açılır, vakit nasıl denk gelir de o enfes kokular eşliğinde insan secdeye kapanır? mekke’nin insanı ters yüz eden, sarsan, kendisiyle ve O’nunla yüzyüze getiren iddialı ikliminden sonra, medine’nin  iyileştirici, sarıp sarmalayıcı hali nasıl da çok başkadır?

sevdiklerim, hayatıma girmiş, beni ben yapan herkes için dua ettim, dua defterime yazdığım herkesin selamını, dileğini ilettim, makbul bulunmasını tüm kalbimle istiyorum. ama esas istediğim bir şey daha var, onun olacağına dair bir işaret de gördüm ama daha güçlü bir teyide ihtiyaç duyuyorum. duaya devam…

*başlık sezai karakoç’tan: http://www.antoloji.com/kose-siiri/

 

Advertisements

5 thoughts on ““insanı ağlatan yağmurlar yağdı”

  1. Umarım duaların kabul olur Neocuğum, çok içten diliyorum bunu.

    Bir de, elbette kapalı yazdıkların, öyle olmalı bana kalırsa, ne demiş şair; “…kan kalp/kırmızı top/yakıcı dönüşümler çıkaran…” Böyle bilirim bunu ben, kişi sadece kendisini yakar, yanarsa da yalnız yanar, hem güzeldir bu.

    Çok sevgiler, sarılıyorum.

  2. canım neo,
    keşke anlayabilsem seni. tahmin ediyorum biraz ne hissettiğini ama, çok yetersiz bu, biliyorum. öyle isterim ki içimde hiçbir kuşku olmadan, barış içinde, öylece kendi kendimden erinç duyduğum, manayı yakalamak için hiçbir araca ihtiyaç duymadığım senin bu halini, kendimden bilebileyim. ama öyle sanıyorum ki, vesvese ve kuruntu, kuşku ve bilgi çöplüğü ile, zihni ölmeden huzura kavuşamayacak insanlardanım ben.

    çok seviniyorum böyle hissetmene. umarım içindeki bu yücelik hali hiç bitmez.

    çok, çok sevgiler.

  3. Böyle hissedebilmek çok güzel olmalı ne mutlu size. Umarım bir gün herhangi bir şekilde ben de bir ilk adım atarım ve benzer şeyler hissedebilirim. Ama o ilk adımın ne olacağını bilmek bütün mesele. Sevgiler çok.

    Ülker

  4. imrenmemek elde değil tabii.. nacizane bir tavsiye.. o duygu gitmeye de kalkışsa korkma. yine gelir.. hatta hep karşına farklı tazeliklerle, farklı renklerle çıkar. şimdi belkide elinde bir damla su tutar gibi muhafaza edesin var.. zedelenecekmiş gibi gelir.. Allah verdiği nimeti geri almaz. oralara gidip de bu kadar güzel nasiplenmek de her yiğidin harcı değil, daim olsun inşaallah.

  5. justinciğim,

    yorumlara mutlaka cevap yazar idim, bu kez bir türlü fırsat olmadı.

    dualarımla ilgili temennin için teşekkür ederim, insanın dualarına kendisinden başka amin diyenlerinin olması çok güzel.

    yazdıklarımın burayı okuyan, beni seven, sevdiğim herkes için bir gün açık hale gelmesini diliyorum ben bir de. hep birlikte yanalım yani, ne dersin? :)

    ben de kucaklıyorum.

    ***

    periciğim,

    ben de bir gün anlamanı çok isterim. öyle bir lezzet, öyle acayip bir iklim ki, müthiş bir emniyet ve razı olma hali. sende o cevher var, huzura yakınsın, bana öyle geliyor :)

    ben de bu yücelik halinin, bu incelmiş, hassaslaşmış bakışın korunmasını istiyorum, onun için uğraşıyorum.

    çok sevgiler.

    ***

    ülker,

    dileyen herkesin oraya yolculuk etmesini istiyorum, bunun için dua ediyorum. ilk adım meselesi mühim, insan bazen attığının farkında olmadan içinde buluyor kendisini. kişinin etrafına, hayatına, hayatındaki kişilere iyi bakması gerekiyor. yazdığım gibi, siz bir adım atıyor, bir karar veriyorsunuz hiç beklenmedik bir yerden kapılar açılıyor, ikramlar geliyor, yeter ki talip olma kararı verilsin. tasavvufun ilk adımı imiş talip olma, siz talip olun, gerisi gelir, mutlaka gelir…

    çok sevgiler.

    ***

    jasmina,

    tavsiyen için çok teşekkürler. şimdilik duruyor sanki o duygu, tabiy ilk geldiğim günlerdeki gibi taze ve yakıcı değil ama hala yağmur sonrası serinlik ve ferahlık duygusu gibi üzerimde taşıyorum. inşallah daim olur dediğin gibi…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s