çağrılmadan gidemezsin

öyledir. bir makamın yanından yöresinden defalarca geçersin de içeri adım atmak, oradaki manâyı merak etmek aklına gelmez. bazen de birkaç kere yolun düşer, üstünkörü şöyle bir duraklar yoluna devam edersin. bazen yıllarca niyet edersin de bir türlü kısmet olmaz o ziyaret… sonra bir gün o kapıdan ayağını atarsın ve bir bağ kurulur, gözlerin dolar, “neden daha önce gelmedim, yapacak daha iyi ne işim vardı?”

aynı soruyu o makamın sahibinin de sorduğunu işitirsin, “bunca zamandır nerelerdeydin?” ürperirsin o soruyla ve daha fenası sorunun sendeki cevabıyla… o daveti işitebileceğin sukûnete kavuşmadan eşikten adımını atamazsın.

çağrılmadan gidemezsin.

not: fotoğraf şuradan

Advertisements

9 thoughts on “çağrılmadan gidemezsin

  1. ekmekçi kız,

    aynen dediğin gibi oluyore :) (maneviyat şeylerine girmesem mi pek aceba? pek bi tenhalaşıyor buralar :P

    ***

    tolga,

    işte ben de diyorum ki, o bir adımı da zamanı gelmeden atamıyor insan, yoksa gerisi geliyor tabiy.

    ***

    guguk kuşu,

    teşekkür ederim :)

  2. Pingback: Çağrılmadan Gidemezsin | Passive Apathetic

  3. Pingback: belki üstümüzden bir bulıt geçer :) | neolitik hanim

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s